Rodzaj dużych, roślinożernych dinozaurów ptasio miednicznych z późnej jury i wczesnej kredy (163-98 min lat temu), których skamieniałości zostały znalezione w Europie, Azji i pn. części Afryki. I. był największym i najpospolitszym przedstawicielem rodziny iguanodonów. Osiągał ponad 10 rn dł., 5 m wys. i ważył 4-5 t. Pasł się prawdopodobnie w postawie czworonożne:, ale mógł też biegać i chodzić na silnych, stosunkowo długich, tylnych nogach. Krótsze kończyny przednie miały po 5 palców, a przekształcony w mocny kolec kostny kciuk sterczą! prostopadle do pozostałych palców i służył do obrony. Żłobkowane zęby tworzyły ukośne powierzchnie żujące, mogące rozcierać nadrzeczne paprocie i skrzypy, którymi i. prawdopodobnie się żywił. Należał do pierwszych opisanych gatunków dinozaurów. Nazwę nadał mu ang. lekarz Gideon Mantell w 1825 na podstawie znalezionych zębów, które przypominały zęby współcześnie żyjącej jaszczurki - legwana (Iguana). Była to wskazówka, że dinozaury są gadami. Początkowo, rekonstruując ich szkielet, kolec kciuka umieszczano na nosie; dopiero odkrycie licznych szkieletów L w belgijskiej kopalni w Bernissart oraz opisanie ich przez Louisa Dalio na przełomie XIX i XX w. pozwoliło lepiej poznać ich anatomię. Pod koniec XX w. zaniechano rekonstruowania i. w wyprostowanej postawie dwunożnej, podpartego ogonem. Liczne znaleziska szkieletów i tropów świadczą o stadnym trybie życia tych roślinożerców.