Typ bezkręgowców obejmujący ok. 9 tys. gatunków, występujących gt. w morzach, wzdłuż wybrzeży (korale i ukwiały) oraz na otwartych wodach (meduzy, żeglarz portugalski). Należą tu różnie, czasami atrakcyjnie ubarwione zwierzęta, zarówno mikroskopijne, jak i osiągające do kilkudziesięciu cm średnicy (niektóre ukwialy}. Pewni przedstawiciele j. ważą ponad 1 t (np. meduzy). J. to prymitywne bezkręgowce, których komórki zorganizowane są w dwie warstwy: ektodermę. czyli warstwę zewnętrzną, i endodermę - wewnętrzną. Między nimi znajduje się bezkomórkowa warstwa zw. mezogleą. Ciało tych zwierząt ma zwykle kształt kubka: dwie warstwy tkanek otaczają jamę chłonąco-trawiącą, dlatego typ ten bywa nazywany. Tylko przedstawiciele tego typu mają dwie warstwy komórek; poza pierwotniakami, gąbkami i Mesozoa, mającymi tylko jedną warstwę, u przedstawicieli wszystkich innych typów występuje jeszcze trzecia warstwa zw. mezodermą. Jama chlonąco-trawiąca jest gł. organem wewnętrznym tych bezkręgowców. Nie mają one wyodrębnionych narządów oddechowych, krążenia czy wydalania, a także głowy i układu nerwowego. Na jednym końcu ciała znajduje się otwór prowadzący do jamy chłonącotrawiącej, otoczony ułożonymi promieniście ezułkami. Promienista symetria ciała j. charakteryzuje także żebroplawy, dlatego te dwa typy bywają czasem łączone w grupę Radiata.